Hayat Bu Kardeşim…

Benden önce söylenmiş sözlerin haklılığına kızdığım oldu zamanında; ama inandığımda. Ömrümde her şarkı başka bir kapı açtı. Bu şarkının ardında sen, bu kapının ardındaysa benden önce söylenmiş sözler vardı. Seçtiğimiz hayatlar mı bunlar? Seçtiklerimiz mi? Bunca yokluk, bunca kırıklık, bunca acı; seçtiklerimiz evet. Bazen düşünüyorum da; galiba içi boş hayallerin peşinde yaşıyoruz bu hayatta.

Hayallerimiz mi gerçek yoksa gerçeklerimiz mi hayal? Orasını kestirmek güç olmalı.


Çok canım yanıyordu, gördüklerimden ve göreceklerimden. Benim kanayan dizlerim yoktu hayatta bir tek. Benimde kanattıklarım vardı elbet. Geriye dönüp bakmayı hiçbir zaman sevemedim. Çünkü her geriye dönüp baktığımda, mutlaka bir şeyleri eksik ya da yanlış yaptığımın farkına vardım. Bir gün her ne sebeple olursa olsun geçmişi düşündüğümde mutlaka bir yerlerde “keşke” dediğim bir hata çıktı.

Her zaman bir günah mutlaka peşimden geldi. Ve yine biliyorum ki ne zaman bir sünger çekip geçmişi silmek istesem, ne zaman hayatımda yeni bir sayfa açmaya kalkışsam; bir önce ki sayfadan sıçrayan mürekkep lekelerinin bir kısmı yeni sayfama da taşınmış oluyor. Ve artık şunu biliyorum ki, hiçbir zaman yeni bir sayfa açamıyorsun bu hayatta. Hiçbir zaman geçmişin izlerini silemiyorsun

Site Footer